Landen, stad op het platteland

“Landen is de stad op het platteland”, zegt An enthousiast. “Hier geen files, geen uitdijende woonwijken. Op amper 500 meter van het centrum sta je midden in een zacht golvend landschap, tussen Romeinse tumuli en middeleeuwse motheuvels, vierkantshoeves en de charmantste veldkapelletjes die je je kan bedenken. Een uithoek in de beste betekenis van het woord.”

“Een hoekje Vlaams-Brabant, op de grens met drie andere provincies. Je fietst hier van dorp naar dorp door de velden. Ik ben zelf geboren in Wange, mijn communie er gedaan, mijn ouders zijn er getrouwd en begraven. Elk dorpje heeft zijn troeven. Zoals de romaanse kerktoren van Walsbets, uit de 13de eeuw. De toren van de Sint-Amanduskerk van Wezeren zou nog ouder zijn, het was een verdedigingstoren op de grens van het hertogdom Brabant en het prinsbisdom Luik, waar vroeger geregeld een robbertje werd uitgevochten. Het stenen blokaltaar dateert uit de 11de eeuw."
 

Verborgen goudschat

In Landen val je van de ene verbazing in de andere, en dat doe je het best per fiets, meent An. “De Landense route verbindt alle dorpjes met het centrum. Prachtig tijdens de bloesemperiode, wanneer de fruitbomen in bloei staan.” Het vertrekpunt is meteen een hoogtepunt. Belevingscentrum Rufferdinge is een historisch watermolencomplex dat ook een belevingscentrum rond landbouw, techniek en waterkracht herbergt. “Kinderen kunnen er spelen, volwassenen ontdekken er de geschiedenis. En er is zelfs een schatkamer. Of zo noem ik het toch”, lacht ze. 

Want Landen heeft een geschiedenis die tot de verbeelding spreekt. In Wange werden sporen gevonden uit de bandkeramische periode, vijfduizend jaar voor Christus. Ook Romeinse, Merovingische en middeleeuwse resten komen hier uit de ondergrond. Het zijn echte schatten. In 1994 vond een arbeider bij restauratiewerken een zakje met 17 oude, gouden munten in de kerktoren van de Sint-Amanduskerk van Wezeren.
 

Thuis bij Pepijn

Nog straffer waren de vondsten op de archeologische site van Sinte Gitter, aan de rand van de stad. “Tijdens opgravingen in 1958-1959 ontdekte men twee Merovingische graven uit de 7de eeuw en de fundamenten van een stenen kerkje uit de 8ste eeuw. Was dit het domein van Pepijn van Landen? Hij was hofmeier van de Merovingische koningen en een voorvader van Karel de Grote. Eén van de twee motteheuvels in de buurt heet nog altijd de Tombe van Pepijn, al gaat het eigenlijk om een motte en geen tombe.”

Via Longa

“Neem je tijd op de Landense route, want je komt langs de allermooiste hoekjes en veldkapelletjes. Zoals de Heilige Kruiskapel in Neerwinden, die staat op de plek waar in 1693 en in 1793 de grote Europese legers hevige veldslagen uitvochten. Of de Sint-Jobskapel uit 1705 aan de Via Longa, de allermooiste holle weg van Vlaams-Brabant. Een Romeinse verbindingsweg, diep uitgesleten in de bodem.”

Een ommetje langs Vietnam

Landen is heerlijk eigenzinnig. Zelfs de wijknamen zijn dat. “Vraag hier de weg, en je kunt naar Dallas of Oud-Korea gestuurd worden”, lacht An. “De wijken rond het centrum kregen bijnamen als Afghanistan, Dallas, Oud- en Nieuw-Korea, Libanon, Vietnam, Guantanamo, Cuba en Tfabrik. Ze verwijzen naar de tijdsgeest waarin ze gebouwd werden. Maar je vindt ze niet op de kaart.”